Οι οικονομικές επιπτώσεις του«brain drain»
καιτης μετανάστευσης στην Ελληνική Οικονομία 

Προσκεκλημένη ομιλία για το “Brain drain”

στην εκδήλωση του σωματείου Ελληνικές Ρίζες με συνδιοργάνωση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

11 Οκτωβρίου 2018

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση

« BRAIN DRAIN. Η μετανάστευση των Ελλήνων επιστημόνων. Υπάρχει ελπίδα;» στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

Την εκδήλωση προλόγισε ο Πρόεδρος του σωματείου Ελληνικές Ρίζες κ. Β. Ντόβας.

Ακολούθησαν οι ομιλίες:
- « Το φαινόμενο του Βrain Drain », Δρ. Ν. Σίμος
- « Επιπτώσεις του Brain Drain στην οικονομία », Επ. Καθηγητής Δρ. Σπ. Παπαευθυμίου
- « Έρευνα καί εφαρμοσμένη Καινοτομία », Καθηγητής Δρ. Αντ. Κλαδάς
- « Η εμπειρία ενός ερευνητή » Β. Παπανικολάου Μsc, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση και παρεμβάσεις από το κοινό.

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση της 11ης Οκτ. 2018

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση της 11ης Οκτ. 2018


Δημοσίευση σχετικά με το “Brain drain”

Δημοσίευση στο περιοδικό “Journal of Regional Socio-Economic Issues, Vol. 8, Issue 3, September 2018”

“Discussion on the Social and Financial Footprint of “Brain Drain” and Migration for Greece in the Decade of Crisis (2008-2017)”


ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ "BRAIN DRAIN" ΤΗ  ΔΕΚΑΕΤΙΑ 2008-2016

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝEΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 3RD HAEE

5 Μαϊου 2018

Σε μια περίοδο έντονης οικονομικής πίεσης, μεγάλης αναταραχής και αβεβαιότητας για όλους τους Έλληνες, αλλά ιδιαίτερα για τη μεγάλη μερίδα των νέων εξαιτίας της σημαντικής ανεργίας (ένας στους δύο νέους είναι άνεργοι) και της φυγής νέων και  επιστημόνων στο εξωτερικό, σε μια περίοδο υποβάθμισης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης εξαιτίας του περιορισμού του προϋπολογισμού των Πανεπιστημίων (ως και 80%) και της δραστικής μείωσης των απολαβών των Πανεπιστημιακών δασκάλων (ως και 40%), στόχος της μελέτης είναι να αναδειχθεί η σημασία της εκπαίδευσης και της διασύνδεσής της με την παραγωγή και την αγορά και να επισημανθούν οι σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις της διαφυγής ταλέντων, του λεγόμενου «brain drain», στην Ελληνική Κοινωνία. Η παραγωγή πλούτου από προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας είναι το ζητούμενο.

https://www.haee.gr/may2018

Slide16.png

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΣΤA ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ «160 ΧΡΌΝΙΑ MADE IN GREECE»

8 Μαρτίου 2018

SP-innovathens.jpg

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ομιλίες στα πλαίσια της παράλληλης εκδήλωσης «Όψεις της καινοτομίας 3: Ανάπτυξη και εξωστρέφεια»  με θέμα:

"Ο ρόλος της καινοτομίας και της εξωστρέφειας στην ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας"
https://diavlos.grnet.gr/room/1482?eventid=4144&vod=3914_session

Η ομιλία μου με τίτλο «Καινοτομία: αντίδοτο στο brain drain»: από 1:36:42 ως 1:56:45


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΣΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

15,3 ΔΙΣ. ΤΟ ΚΌΣΤΟΣ ΤΟΥ BRAIN DRAIN

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

http://www.kathimerini.gr/946827/article/epikairothta/ellada/153-dis-to-kostos-toy-brain-drain

Το ποσό είναι αστρονομικό, ιδίως για την υπερχρεωμένη Ελλάδα. Πάνω από 15 δισ. ευρώ κόστισε η φυγή των επιστημόνων την περίοδο 2008-2016. Τόσα ξόδεψαν συνολικά το κράτος και οι ελληνικές οικογένειες για να προσφέρουν –μέσω των σπουδών– ένα καλύτερο μέλλον στη νέα γενιά. Ωστόσο, η αιμορραγία δεν είναι μόνο οικονομική. Ποιος αλήθεια πιστεύει ότι, μετά μία οκταετία πολυεπίπεδης κρίσης στην Ελλάδα, η μετανάστευση του έμψυχου πλούτου της χώρας οφείλεται μόνο στην οικονομική κρίση και στην ανεργία; Τι έχει κάνει η ελληνική πολιτεία για να αναστρέψει την εικόνα της λειτουργίας του κράτους, για να προσφέρει ένα οργανωμένο πλαίσιο ζωής στους πολίτες και δη στους νέους, για να καταπολεμήσει την αναξιοκρατία, τη φαυλότητα, την ήσσονα προσπάθεια, για να εγκαταλείψει τις μικροπολιτικές, ψηφοθηρικές πρακτικές σε όλο το φάσμα της δημόσιας διακυβέρνησης;

Ειδικότερα, σύμφωνα με πολύπτυχη μελέτη του επίκουρου καθηγητή του ΕΜΠ Σπύρου Α. Παπαευθυμίου, προκύπτει κατ’ αρχάς από την Ερευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών (ΕΟΠ) της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το 2015 ότι η δαπάνη των νοικοκυριών για την εκπαίδευση ανέρχεται στο 3,3-3,5% των εισοδημάτων τους, ή περίπου 47 ευρώ ανά μήνα. Σημειωτέον ότι η μέση ετήσια δαπάνη όλων των νοικοκυριών το 2015 ανήλθε σε 1.419,57 ευρώ. Αρα, ανάγοντας τη δαπάνη αυτή στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, τον οποίο και επιβαρύνει πρωτίστως, αυτή ανέρχεται σε 1.508 ευρώ ανά έτος ή 125,67 ευρώ ανά μήνα. Και μάλιστα χωρίς σε αυτές τις δαπάνες να συμπεριλαμβάνεται η «μαύρη τρύπα» των εξόδων για ιδιαίτερα μαθήματα ή για ξένες γλώσσες ή για άλλες υπηρεσίες, που προσφέρονται χωρίς απόδειξη.

Αφαιρώντας τα κονδύλια που δίνονται για τα λειτουργικά έξοδα (μισθοδοσία κ.λπ.), καθώς και αυτά για την έρευνα, όπως αναφέρεται στη μελέτη του κ. Παπαευθυμίου, η κρατική δαπάνη για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση επιμεριζόμενη ανά μαθητή φθάνει στα 1.347 ευρώ ετησίως. Ετσι συνολικά, 16.164 ευρώ είναι η μέση ετήσια κρατική δαπάνη για τη δωδεκαετή διαδρομή ενός νέου στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο ποσό των 1.347 ευρώ, αν προστεθεί στα 1.508 ευρώ της ιδιωτικής δαπάνης για εκπαίδευση, φθάνει τα 2.855 ευρώ ανά μαθητή κατ’ έτος. Πανεπιστήμια και ΤΕΙ

Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το ποσό αυξάνεται ακόμη περισσότερο. Σύμφωνα με την έκθεση του υπουργείου Παιδείας, με τίτλο «Η στρατηγική της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, 2016-2020», οι τακτικοί φοιτητές το ακαδημαϊκό έτος 2014-15 στα πανεπιστήμια ήταν 180.480 και στα ΤΕΙ 99.391, συνολικά 279.871. Με βάση το κόστος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επί του ΑΕΠ (0,54%) η δαπάνη ανά φοιτητή ΑΕΙ (δηλαδή, στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ) ανέρχεται σε 3.571 ευρώ ετησίως. Το συνολικό κόστος σπουδών για κάθε πτυχιούχο –στις 17.855 ευρώ– προκύπτει αν πολλαπλασιάσουμε την ετήσια δαπάνη ανά φοιτητή επί ν+1 έτη, που αποτελεί τον μέσον όρο φοίτησης. Αν προσθέσουμε και τις 16.164 ευρώ κρατικής δαπάνης από τη 12ετή βασική εκπαίδευσή του το τελικό ποσό που δαπανάται για την εκπαίδευση ενός επιστήμονα στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης φθάνει τις 34.019 ευρώ.

Η κρίση, βεβαίως, έφερε το brain drain. Μελέτη της KPMG, με θέμα την αγορά εργασίας και τη μετανάστευση των Ελλήνων, κατέδειξε πως ο συνολικός αριθμός των Ελλήνων που έφυγαν την περίοδο 2008-2016 ανέρχεται σε περίπου 450.000. Στην πλειονότητα είχαν περάσει από κάποιο έδρανο πανεπιστημίου ή ΤΕΙ και μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της μετανάστευσης (αλλαγή περιβάλλοντος, δεξιότητες κ.λπ.). Επομένως, από το brain drain για το διάστημα 2008-2016, η χώρα μας είναι σαν να «χάρισε» 15,3 δισ. ευρώ στις χώρες υποδοχής των επιστημόνων μας.

«Μόνος τρόπος να ανακάμψει η Ελλάδα είναι να επενδύσει σε δραστηριότητες έρευνας και καινοτομίας, με στόχο να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ της παραγόμενης γνώσης και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να υπάρξει στενή συνεργασία του κρατικού με τον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τις επιχειρήσεις. Δεν γίνεται να αδιαφορούμε για τη σύνδεση της γνώσης με την παραγωγή και την ανάπτυξη. Δεν μπορούμε ως κοινωνία να σκορπάμε χρήματα, που υποτίθεται ότι επενδύουμε, για να αυξήσουμε τις δεξιότητες της νέας γενιάς με μόνο σκοπό να βολευτούν οι πολιτικά “ημέτεροι” σε μια θέση είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα ανάλογα με το ποιος έχει “μπάρμπα στην Κορώνη”, δηλαδή είτε πολιτικό μέσο είτε γνωριμία σε κάποια επιχείρηση αντίστοιχα», παρατηρεί ο κ. Σπύρος Παπαευθυμίου.

«Δεν γίνεται να μειώνουμε τους όρους διαφάνειας στο κράτος, να καταστρατηγούμε το ΑΣΕΠ, να καταργούμε τη Διαύγεια, να μειώνουμε οριζόντια τις δαπάνες, να μην απολύουμε τους επίορκους, να μην εκδικάζουμε δικαστικές υποθέσεις σε εύλογο χρονικό διάστημα, να μην αντιμετωπίζουμε όλους τους πολίτες ισότιμα. Δεν πρέπει να είναι η φοροαποφυγή το εθνικό μας σπορ. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε το παραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας με ορίζοντα το 2050 και με στρατηγική να το υλοποιήσουμε», προσθέτει. Και συνεχίζει: «Υπάρχει δυνατότητα αλλαγής πλεύσης ή δεχόμαστε να καθηλωθούμε στο διηνεκές σε χαμηλού επιπέδου κρατικές υπηρεσίες, χαμηλές απολαβές και κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα; Μπορούμε να αναδείξουμε τα πλεονεκτήματα της χώρας μας, υιοθετώντας τις βέλτιστες πρακτικές από την κοινωνία, την παιδεία, τον ιδιωτικό τομέα, την πολιτική;». Ερωτήματα που παραμένουν σταθερά κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης σε πρώτο πλάνο στον δημόσιο βίο, χωρίς ακόμη να έχουν απαντηθεί καταφατικά.

s17_040218_braindrain-thumb-large.jpg

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "DER SPIEGEL"

Μάρτιος 2010

Αγαπητή Συντακτική Ομάδα του SPIEGEL,

Ως πολύ παλαιοί αναγνώστες του SPIEGEL  θα σας ήμασταν ευγνώμονες – προς όφελος και των δύο χωρών– να δημοσιεύσετε  την επισυναπτόμενη διαμαρτυρία.

Με ευχαριστίες και χαιρετισμούς,

Κατ’ εντολή των υπογραφόμενων: Δημήτρης Κ. Παπαμαντέλλος

                        

Διαμαρτυρία Ελλήνων Αποφοίτων Γερμανικών Πανεπιστημίων

Liebe Redaktion,

Als “Uralt-Leser” des SPIEGEL wären wir Ihnen – im Interesse unserer beiden Länder - für einen Abdruck des beiliegenden Aufrufs sehr dankbar.

Mit bestem Dank und Gruβ,

i.A. der Unterzeichneten: Dimitris C. Papamantellos

 

Aufruf griechischer Absolventen deutscher Hochschulen

Seit Jahrzehnten verfolgen wir die ausgewogene Berichterstattung des SPIEGEL zu Griechenland, so auch zuletzt das Interview mit Premierminister Papandreou. In Anknüpfung daran möchten wir unserer Besorgnis zur gegenwärtigen Verschlechterung der deutsch-griechischen Beziehungen Ausdruck geben.

Unbestritten ist die Verantwortung der Athener Regierungen und ihrer Klientelen an Misswirtschaft und daraus resultierender hoher Staatsverschuldung, die das Land zum Spielball internationaler Spekulationshaie machte – mit Auswirkungen für EU-Partner und die Gemeinschaft als ganzes.

Mitschuld sind allerdings auch gewisse EU-Instanzen, die etwa bei den geschönten Wirtschaftsdaten der letzten Regierung ihre Kontrollfunktion (aus welchen Gründen auch immer) vernachlässigten. Zudem drängen die Champions der Rüstungsexporte -Frankreich und insbesondere die Bundesrepublik- Griechenland zu weiteren Waffenkäufen und stürzen es tiefer in die Schuldenspirale, anstatt durch energische Vermittlung die Kriegsgefahr in der Ägäis zu bannen. Allein dadurch würde das Budgetdefizit Athens (sowie Ankaras) um einige Prozent fallen – ebenso aber die Profite diverser Rüstungskonzerne und die Beschäftigungsquoten in den Herstellerländern. Gerade die deutsche Exportwirtschaft hält traditionell die Spitzenposition in Hellas - auch in Branchen wie Pharma, Auto- und Maschinenbau. Die Geschäfte der Elektrotechnik (Siemens!) liefen ebenfalls “wie geschmiert”… Dabei kassierten einige griechische Funktionsträger zugunsten deutscher Interessen dicke “Provisionen” - zum Schaden des griechischen Staats und Steuerzahlers. Das Volk muss nun die Rechnung zahlen und erklärt dennoch –Meinungsumfragen zufolge- zu 65% seine Bereitschaft, die dafür erforderliche rigorose Sparpolitik mitzutragen.

Kontraproduktiv – bei den Betroffenen sowie auf dem Kreditmarkt- ist es jedoch, wenn viele Kritiker im europäischen Glashaus publikumswirksam Steine auf die Griechen werfen. Insbesondere in Deutschland, scheint die Schelte der “pigs”, des “Volks der Faulenzer und Betrüger”, in Medien, blogs und politischen Zirkeln- ein neuer Sport geworden zu sein, wobei in Griechenland traumatische Erinnerungen an die Okkupation 1941-44 hochkommen, als die deutsche Besatzungspolitik als Folge eben solcher ethnischen Stereotype weiter brutalisiert wurde.Obwohl Griechenland von allen besetzten, nicht-slawischen Laendern die höchsten Verluste an Menschen und Material verzeichnete, zeigten sich die Griechen versöhnlicher als alle anderen Kriegsgegner, so bei der frühen Rückgabe der Kulturinstitute. Dennoch leistete die Bundesrepublik nur minimale Entschädigungen und keine juristische Aufarbeitung der Kriegsverbrechen. Alle deutschen Regierungen weigerten sich über die - sogar vom NS-Staat anerkannte und von der Zeitgeschichtsforschung bestätigte - Rückzahlverpflichtung der “Besatzungs-Anleihe” in Milliardenhöhe auch nur zu verhandeln. Die meisten Deutschen verdrängen diese unbequemen Fakten oder kennen sie gar nicht - anders wäre die Häme der schrecklichen Vereinfacher in manchen Medien nicht zu verstehen. Deren “antigriechische Meinungsmache” weckt aber bei nicht wenigen Griechen überwunden geglaubte antideutsche Ressentiments mit gefährlichen Konsequenzen.

Die Unterzeichneten, stellvertretend für viele andere, empfinden Deutschland bzw. den deutschsprachigen Raum als ihre zweite (geistige) Heimat, wo sie viele Jahre, auch über ihr Studium hinaus, gelebt haben und in den Jahren der Militärdiktatur 1967-74 echte Solidarität erfuhren – auch seitens namhafter Deutscher, von Böll bis Brandt.

Nun appellieren wir an die akademische Welt, die Politiker, die öffentliche bzw. die veröffentlichte Meinung Deutschlands, dem vielfach bedrängten Griechenland wiederum solidarisch beizustehen.

Eine Festigung der griechischen Position in der groβen europäischen Familie ist für alle Beteiligten von Nutzen.

Εδώ και δεκαετίες παρακολουθούμε τις καλοζυγισμένες αναφορές του περιοδικού Spiegel για την Ελλάδα, καθώς και πρόσφατα τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου. Με αφορμή τη συνέντευξη αυτή θα θέλαμε να διατυπώσουμε την ανησυχία μας για την πρόσφατη επιδείνωση των ελληνο-γερμανικών σχέσεων.

Αδιαμφισβήτητες είναι οι ευθύνες των τελευταίων κυβερνήσεων της Αθήνας και των παρατρεχάμενών της για το συνακόλουθο υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο αποτέλεσε μπαλάκι των διεθνών κερδοσκόπων, με αντανάκλαση και στους εταίρους της Ε.Ε. γενικότερα.

Συνυπεύθυνοι είναι επίσης και κάποιοι παράγοντες των Βρυξελών, οι οποίοι κατά τους οικονομικούς ελέγχους δεν αντελήφθησαν τα «ωραιοποιημένα» οικονομικά στοιχεία αγνοώντας και τον ελεγκτικό τους ρόλο.


Επιπλέον, πιέζουν οι πρωταθλητές των εξαγωγών των εξοπλισμών –Γαλλία και ιδιαίτερα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας– την Ελλάδα για περαιτέρω αγορές οπλικών συστημάτων και την ωθούν βαθύτερα στον «κυκεώνα» του χρέους, αντί να συμβάλουν στη διασφάλιση των ελληνικών συνόρων και να αποτρέψουν το ενδεχόμενο σύρραξης στο Αιγαίο. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε το έλλειμμα της Αθήνας (καθώς και της Άγκυρας) να μειωθεί, καθώς όμως και τα κέρδη των αμυντικών κολοσσών, αλλά και οι δείκτες απασχόλησης στις χώρες παραγωγής. Συγκεκριμένα η γερμανική εξαγωγική οικονομία κρατεί παραδοσιακά την κορυφαία θέση στην ελληνική αγορά, καθώς και σε τομείς της Φαρμακο-, Αυτοκινητο-βιομηχανίας και της βιομηχανίας μηχανολογικού εξοπλισμού. Ιδιαίτερα οι δουλειές της ηλεκτροτεχνικής βιομηχανίας (Siemens!) κυλούσαν «καλολαδωμένες»… Παράλληλα, κάποιοι ελληνικοί μεσάζοντες εξασφάλιζαν παχυλές προμήθειες, βλάπτοντας το ελληνικό Δημόσιο και τον έλληνα φορολογούμενο. Και ο λαός πρέπει τώρα να πληρώσει το λογαριασμό. Παρ’ όλα αυτά βάσει δημοσκοπήσεων στηρίζει σε ποσοστό 65% την πολιτική αυτή της λιτότητας.

Είναι αντιπαραγωγικό – τόσο για τους πληγέντες όσο και για την πιστωτική αγορά –πολλοί κριτικοί να λιθοβολούν το ευρωπαϊκό γυάλινο οικοδόμημα. Ιδιαίτερα στη Γερμανία, φαίνεται ότι ο χαρακτηρισμός των «PIIGS (Portugal Irland Italy Greece Spain)» (γουρούνια στην αγγλική) του «έθνους των τεμπέληδων και των απατεώνων» σε ΜΜΕ, σε μπλογκ και σε πολιτικούς κύκλους εξελίσσεται σε ένα καινούργιο σπορ, ενώ ταυτόχρονα στην Ελλάδα αναδύονται τραυματικές μνήμες από τη γερμανική κατοχή του 1941-44, όταν η γερμανική πολιτική της κατοχής ως συνέπεια ενός κοινωνικού στερεότυπου εξελίχτηκε ακόμα πιο κτηνωδώς.

Αν και η Ελλάδα υπέστη από όλους τους κατεχόμενους τις μεγαλύτερες ζημιές σε ανθρώπινο δυναμικό, αλλά και σε υλική υποδομή, οι Έλληνες αναδείχτηκαν πιο συμφιλιωτικοί από όλους τους αντιπάλους στον πόλεμο (πχ. συμφώνησαν στην επιστροφή πολιτιστικών ιδρυμάτων όπως η Γερμανική Αρχαιολογική Σχολή και η Γερμανική Ακαδημία). Παρ’ όλα αυτά η Γερμανική Δημοκρατία επιβαρύνθηκε με τις μικρότερες δυνατές αποζημιώσεις και δεν ενεπλάκη σε καμία δικαστική διαμάχη για το πολεμικό έγκλημα του Εθνικοσοσιαλιστικού κράτους.

Όλες οι γερμανικές κυβερνήσεις αρνήθηκαν πεισματικά ακόμα και να συζητήσουν το ενδεχόμενο της καταβολής αποζημιώσεων για τα εγκλήματα της διεθνώς αναγνωρισμένης περιόδου του Εθνικοσοσιαλιστικού κράτους. Οι περισσότεροι Γερμανοί απωθούν από το μυαλό τους αυτά τα δυσάρεστα περιστατικά ή παντελώς τα αγνοούν. Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να γίνει κατανοητή η λοιδορία των Ελλήνων από κάποια γερμανικά ΜΜΕ. Τα λόγια αυτών των «ανθέλληνων χειραγωγών της κοινής γνώμης» ξυπνούν σε αρκετούς Έλληνες αντιγερμανικά αισθήματα, τα οποία ως τώρα θεωρούσαμε πως ανήκουν στο παρελθόν, με επικίνδυνες συνέπειες.

Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι, οι οποίοι εκπροσωπούν και πολλούς άλλους, νιώθουν την Γερμανία και συγκεκριμένα τον γερμανόφωνο ευρύτερο χώρο ως δεύτερη (πνευματική) τους πατρίδα. Και μάλιστα, όταν αυτοί πολλά χρόνια πριν, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των σπουδών τους και μετά, έχοντας βιώσει και τα προβλήματα κατά τα χρόνια της δικτατορίας 1967 -1974 γνώρισαν την αλληλεγγύη και από πλευράς διακεκριμένων Γερμανών, από τον Mπελ μέχρι τον Μπραντ. Τώρα κάνουμε έκκληση στον ακαδημαϊκό κόσμο, τους πολιτικούς, τα ΜΜΕ, την κοινή γνώμη της Γερμανίας, να σταθούν αλληλέγγυοι ξανά στην πολλαπλώς θιγόμενη και ταλανιζόμενη Ελλάδα.

Μια ενδυνάμωση της ελληνικής θέσης στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια είναι χρήσιμη για όλους όσοι συμμετέχουν σε αυτή.

Υπογράφοντες

-Dipl.-Ing. Emmanuel Agrimakis, Kreta

-Ass. Prof. Dr. phil. Sophia Aneziri, Univ. Athen

-Dipl.-Ing. Soulis Apostolopoulos, Athen

-Prof. Dr.phil. Kostas Bourazelis, Univ. Athen, Präsident FB Geschichte/Archäologie

-Dr.-Ing. Emmanouil Bouzakis, CE.R.T.H., Thessaloniki

-Prof. Dr.-Ing. Dr. h.c Konstantin-Dionysios Bouzakis, Aristoteles Universität Thessaloniki

-Prof. Dr. phil. Angelos Delivorrias, Direktor Benaki-Museum Athen

-Prof. Dr. rer. nat. Emmanuil Frangoulis, Univ. Athen, Präsident FB Biologie

-Prof. Dr. Christos Hadziiossif, Univ. Kreta / Direktor Mediterranes Forschungsinstitut

-Prof. Dr. phil. Athanasios Kalpaxis, Univ. Kreta

-Prof. Dr. jur. Ioannis Karakostas, Vize-Rektor Univ. Athen

-Lektor Dr. phil. Evangelos Karamanolakis, Univ. Athen

-Prof. Dr. phil. Olga Katsiardi-Hering, Univ. Athen

-Prof. Dr.-Ing. Theodoros Kermanidis, Universität Patras

-Prof. Dr.phil. Georgia Kokkorou-Alevra, Univ. Athen

-Prof. Dr. phil. Varvara Koutava-Delivoria, Univ. Athen

-Dipl.-Ing. Odysseus Lambropoulos, Athen

-Dr. rer. nat. Eleni Lambropoulos-Fleischer, Univ. Athen

-Ass. Prof. Dr. phil. Kostas Loulos, Univ. Athen

-Prof. Dr.-Ing. Vasilis Makios, Universität Patras

-Prof. Dr.-Ing. Dinos Makropoulos, Universität Patras

-Assoc. Prof. Dr. rer. nat. Sophia Mastronikoli, Univ. Athen

-Prof. Dr. phil. Konstantina Mentzou-Meimari, Univ. Athen

-Prof. Dr.-Ing. Panayiotis Nikolopoulos, Universität Patras

-Dipl.-Ing. Konstantin Pachiadakis, Kreta

-Prof. Dr.-Ing. Spyros Pantelakis, Universität Patras

-Dr.‑Ing. Spyros A. Papaefthymiou, Athen

-Prof. Dr.-Ing. habil. Dimitris K. Papamantellos, Universität Patras

-Dipl. Psych. Maria Papanika, Acharnai

-Prof. Dr.-Ing. Byron Papathanassiou, Aristoteles Universität Thessaloniki

-Assoc. Prof. Dr. phil. Grigoris Psallidas, Ionische Universität Korfu

-Ass. Prof. Dr. phil. Kostas Raptis, Univ. Athen

-Dr.-Ing. George Rentizelas, Volos

-Dr. Penelope Schobinger-Papamantellos, ETH Zürich

-Dr. rer. nat. Kalliope E. Sekeris, Nationales Forschungsinstitut Demokritus, Athen

-Dr. med. Dipl. Psych. Irene Oikonomou-Stamatakis, Chefärztin Metropolitan Hospital

-Prof. Dr. jur. Michalis Stathopoulos, ehem. Rektor Univ. Athen

-Dr. phil. Stavros Vlizos, Benaki-Museum Athen

-Dr. rer. nat. Evangelia Vretou, Hellenisches Institut Pasteur, Athen

-Prof. Dr. phil. Georgios Xiropaidis, Univ. Athen

-Prof. Dr.-Ing. Angelos Zachariadis, Aristoteles Universität Thessaloniki

-Dipl.-Ing. Sakelarios Zervos, Kalymnos

diamartyria+sto+SPIEGEL.jpg

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "SÜDDEUTSCHE ZEITUNG"

30 Μαρτίου 2010

SZ_Nr.74_30.03.2010.jpg